ละชั่วพ้นกรรม
เพียรละชั่วมีผลให้พ้นกรรม
ขนาดอักษร + เพิ่มขึ้น | + เล็กลง
"...คนเราย่อมมีศัตรูของชีวิต หรือมีสนิมของชีวิตอยู่รอบด้านจากตัวเอง เพราะความมักได้ ความมักโกรธ ความมักหลงก็มี จากความเลวทรามของคนอื่นก็มี จากสิ่งแวดล้อมที่ยั่วยุให้เกิดความคิดชั่วก็มี ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเคราะห์ร้ายทั้งนั้น
เคราะห์ร้ายก็เหมือนคนร้าย ถ้าใครระวังตัวเป็นประจำ คนร้ายก็ทำร้ายไม่ได้ ใครขาดความระมัดระวังตัวก็ถูกทำร้ายง่าย เคราะห์ร้ายก็เช่นเดียวกัน จะทำร้ายคนที่ระวังตัวได้ยาก แต่ทำร้ายคนที่ไม่ระวังตัวทุกเมื่อ
ความปลอดภัยจากเคราะห์ร้ายทั้งปวง จึงอยู่ที่ความรู้จักระวังตัว ระวังความคิด ระวังการพูด ระวังทั่วไป ดังคำที่กล่าวไว้ว่า อยู่คนเดียว ระวังความคิด อยู่กับมิตร ระวังปาก อยู่กับคนหมู่มาก ระวังรอบด้าน...
" หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม
หลักธรรมของพระพุทธองค์บทหนึ่ง ซึ่งสอนวิธีการดำเนินชีวิตให้มีความปลอดภัยทุกๆด้าน มีคำเรียกขานในภาษาธรรมว่า ปธาน แปลว่า ความเพียรอันควรตั้งไว้เป็นหลักของใจ ท่านว่าไว้มี ๔ อย่างคือ
- สังวรปธาน เพียรระวังบาปไม่ให้เกิดขึ้นในสันดาน ด้วยการสำรวมระวังสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ไม่ให้ยินดีในสิ่งที่ชอบจนเกินไป และไม่ให้ยินร้าย คือ ไม่ทุกข์ใจในสิ่งที่ชังจนเกินควร เป็นต้น
- ปหานปธาน เพียรละบาปที่เกิดขึ้นแล้วนั้น ด้วยการลด ละ เลิกทำ พูด คิด ในสิ่งที่เป็นความชั่วร้ายทั้งหลาย ให้ห่างหายออกไปจากตัวจากใจให้ได้
- ภาวนาปธาน เพียรทำกุศลให้เกิดขึ้นในจิตใจ ด้วยการให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เพื่อละความชั่วตามข้อ ๒
- อนุรักขนาปธาน เพียรรักษาความดีที่มีอยู่แล้วไม่ให้เสื่อมไป ด้วยการทำความดีในข้อ ๓ เรื่อยไป ไม่เบื่อหน่ายท้อแท้ แม้ว่าความดีนั้นจะยังไม่ส่งผลทันที เป็นต้น
ถ้าชาวพุทธทุกคนดำรงตนตามพุทธดำรัสนี้ ย่อมหลีกหนีกรรมชั่วได้อย่างแน่นอน ดังมงคลธรรมคำสอนที่หลวงพ่อจรัญ กล่าวไว้ว่า
"คนดี คือ คนที่ปฏิบัติธรรม คนที่ทำความดีไว้ ถึงจะแก่ก็ชื่อว่าแก่ดี ถึงจะตายก็ชื่อว่าตายดี รีบทำความดีให้ชีวิตเสียแต่วันนี้เถิด ให้เหมือนมีดที่มันผุกร่อนไปด้วยอายุการใช้งาน ย่อมดีกว่าผุกร่อนไปเพราะสนิมกิน"
รู้ทันกรรมแก้ไขกรรมได้ทันเวลา
ขอเจริญพรท่านสาธุชนคุณโยมหญิงโยมชายทั้งหลาย
วันนี้ ถือเป็นวันมิ่งขวัญมงคลต่อท่านผู้มีใจเป็นบุญกุศล ที่เรามารวมกันวันนี้ ก็เพื่อจะบำเพ็ญกุศลแก่ชีวิต ระลึกเหตุการณ์ชีวิตที่ผ่านมาเพราะวันเวลามันผ่านไปเร็วมาก ไม่จำเป็นต้องกล่าวเฉพาะวันเวลามันเร็ว ชีวิตก็ผ่านไปเร็ว มันรวดเร็วเหลือเกิน จนบางครั้งจิตใจของเราก็สับสน มีเรื่องนั้นเรื่องนี้เข้ามาแทรกในจิต มีทั้งเรื่องดีและร้ายมาสุมใจ
นี่เป็นเพราะอะไร ? เพราะเราไม่เข้าใจในเรื่องวิธีการของชีวิต ชีวิตมันจึงผิดพลาดทุกเวลา ผิดพลาดเพราะควบคุมจิตของตนไว้ไม่ได้ด้วยเหตุที่จิตมันเหมือนกระแสไฟฟ้า เร็วยิ่งกว่าเครื่องบิน เราจึงต้องคิดอ่านอารมณ์อยู่ตลอดรายการ หากไม่ฝึกกรรมฐานคิดอ่านอารมณ์ไว้ก็ไม่อาจดำรงตนเป็นคนดีของครอบครัว ของสังคมได้ แล้วทำอย่างไรจะแก้ไขปัญหาชีวิตไม่ให้ผิดพลาดนั้น ทั้งชาววัด ชาวบ้านก็ต้องช่วยกัน
สร้างสถาบันทางสังคมให้เข้มแข็ง เป็นแรงพลังเพิ่มคุณค่าราคาคน
ท่านทั้งหลาย คำสอนของพระพุทธเจ้านั้น ดีทุกกระเบียดนิ้วแต่คนเราไม่ดี เพราะไม่ปฏิบัติตามคำสอนของพระองค์
สร้างแต่ปัญหาแก่ครอบครัว แก่สังคม สังคมจึงอยู่รอดปลอดภัยไม่ได้ แก้ปัญหาไม่ได้ คนเราจะไปรอดปลอดภัย ทำอะไรถูกที่ถูกทาง คนต้องปฏิบัติธรรม
สมัยนี้ คนเรียนสูงกันจนถึงปริญญาเอก โลกก็เจริญก้าวหน้าไปไกลแต่จิตใจคนตามโลกไม่ทัน จิตใจล้าหลัง จึงสร้างปัญหาที่เลวทรามในครอบครัว ในสังคม และยังพูดกันว่าเศรษฐกิจตกต่ำ
"อาตมาคิดว่า ราคาคนก็ตกต่ำคนหมดราคาแล้ว มาช่วยกันทำราคาของคนให้สูงหน่อยได้ไหม ให้ตัวเองมีคุณภาพดีอย่าไร้คุณภาพอย่าขาดศีลธรรม"
ท่านทั้งหลายมีความคิดประการใด ที่ช่วยเหลือประเทศชาติโปรดช่วยกันอย่างจริงจัง โดยช่วยกันทำสถาบันทางสังคมให้เข้มแข็ง สถาบันที่สำคัญของสังคมมี ๓ คือ ๑.บ้าน ๒.วัด ๓.โรงเรียน
บ้านจุดเริ่มต้นสำคัญการแก้ไขปัญหาสังคม
สถาบันครอบครัว
หรือบ้าน เป็นสถาบันสำคัญที่จะต้องแก้ไขตั้งแต่เริ่มต้น พ่อแม่ต้องรักลูก คิดปลูกฝัง
คิดตั้งต้นให้ลูกได้มีการศึกษาให้ได้ดีมีปัญญาเป็นคนดีมีวิชา สร้างให้ลูกเป็นคนดีให้ได้
พ่อแม่ต้องรู้จักแก้ไขปัญหาโดยเฉพาะคนเป็นแม่ซึ่งเป็นภรรยา แม้สามีเจ้าชู้ เล่นการพนัน ไม่สามารถเป็นแบบอย่างแก่ลูก แต่แม่ทำดีให้ลูกดู แผ่เมตตาให้สามี ลูกจะดีทุกคน ถ้าแม่ดีคนหนึ่ง รับรองไปรอด ดังคำที่ว่า กันอยู่ที่แม่ แก้อยู่ที่พ่อ ก่ออยู่ที่ลูก ปลูกอยู่ที่ครู ความรู้อยู่ที่ศิษย์ จะได้เป็นมิตรกัน
หากพ่อแม่ไม่ดีทั้งคู่ ลูกจะก่อเรื่องให้พ่อแม่เดือดร้อน จะไม่เชื่อฟังพ่อแม่ แต่ถ้าพ่อแม่ดี ลูกจะก่อวิชาให้พ่อแม่ ลูกจะเรียนเก่ง เร่งก้าวหน้า ไม่เถียงพ่อแม่ ถ้าสวดมนต์เป็นนิจ อธิษฐานจิตเป็นประจำ อโหสิกรรมก่อนแผ่เมตตา ครอบครัวนั้นไปรอด
โดยเฉพาะคนที่เป็นแม่ ต้องเป็นแม่แบบ แม่แผน แม่แปลนของลูกให้ได้ สามีจะดีชั่วไม่เป็นไร เพราะถ้าสามีดีแต่ภรรยาไม่ดี รับรองลูกดีไม่ได้ เพราะลูกผูกพันกับแม่มากกว่าพ่อ แบบแผนที่จะให้กับลูกจากแม่ก็มีมากกว่าพ่อ
วัดแหล่งเพาะบ่มฝึกหัดขัดเกลาอัธยาศัย
สถาบันวัด เป็นอย่างไร ? สมัยก่อนจะมีครอบครัว สามีจะมีภรรยาต้องไปบวช ไปหาวิชาก่อน
ถ้าไม่มีความรู้คู่คุณธรรมมาก่อน เขาจะไม่ยกลูกสาวให้ เมื่อร้อยกว่าปีนี้ไม่มีโรงเรียน ต้องไปเรียนในวัด วัดจึงเป็นมหาวิทยาลัยเป็นอุทยานทางการศึกษา
มีทั้งเรียนวิชาการปกครอง เศรษฐศาสตร์ ศิลปหัตถกรรม ตลอดจนกระทั่งตำรับตำราพิชัยสงคราม ดนตรี ดีดสี ตีเป่า ทุกอย่างล้วนออกจากวัด ผิดกับปัจจุบันนี้ มีแต่ผ้าเหลืองน้อยห้อยหู
ทำไมถึงเรียก ผ้าเหลืองน้อยห้อยหู แต่ก่อนบวชอย่างน้อยต้อง ๑ พรรษา ศึกษาพระธรรมวินัย ศิลปวิทยาวิชาชีพในวัด ได้วิชาความรู้แล้วลาเพศไปสร้างครอบครัวครองรักครองเรือน สร้างความดี
เดี๋ยวนี้ บวช ๗ วัน ๑๕ วัน ไม่ได้ธรรมะเลย ก็ไปสร้างครอบครัว นี่แหละผ้าเหลืองน้อยห้อยหู สึกไปปกครองตนก็ไม่ได้ แก้ปัญหาชีวิตก็ไม่ได้
คนบวชไม่ถึงเดือนวันอัมพวันไม่รับ ไม่ใช่บวชกล้วย บวชฟักทอง แต่เป็นพวกบวชลับ บวชลอง บวชครองประเพณี บวชหนีสงสาร บวชผลาญข้าวสุก บวชสนุกตามเพื่อน บวชหนีอกหัก บวชหลักลอย บวชคอยงาน บวชสังขารเสื่อม บวชเพราะเมียไล่ไปบวช
แต่มันต้องบวชด้วยความเลื่อมใสศัทธาในพระศาสนา ถึงจะได้มรรคได้ผล
โรงเรียนนำผู้เรียนเข้าวัดขจัดปัญหาได้
สถาบันโรงเรียน
ปัจจุบันมีปัญหาเกิดขึ้นมากมายในโรงเรียน ผู้สร้างปัญหาก็มีทั้งครูและนักเรียน ปัญหายาเสพติด ปัญหาทางเพศ ปัญหาการลงโทษรุนแรง โรงเรียนสามารถทำให้เด็กดีก็ได้ ทำให้เด็กไม่ดีก็ได้ เกิดกันตามอัธยาศัย วัดกับโรงเรียนจึงควรร่วมมือกัน
เมื่อคืนนี้โรงเรียนที่ชัยนาทมาขอเข้ารับอบรม อาตมาก็ช่วยตลอด ให้ทุนการศึกษา กองทัพบกไปปฏิบัติธรรมเงินไม่มี อาตมาออกให้ ไปตั้งศูนย์เวฬุวันที่จังหวัดขอนแก่น ตำรวจกองบัญชาการภาค ๔ ก็ขอไปปฏิบัติ เป็นนักเรียนตำรวจไปปฏิบัติธรรม ๑,๒๐๐ คน เห็นไหมว่าวัดได้ทำประโยชน์ช่วยเหลือการปฏิบัติธรรมของประชาชน "สถาบันโรงเรียนหลายแห่งนำนักเรียนเข้าวัดปฏิบัติธรรมฝึกให้สวดมนต์สมาธิ ปรากฎผลทำให้การเรียนดีขึ้น ความประพฤติก็ดีขึ้น มีความกตัญญูต่อพ่อแม่"
ถ้าโรงเรียนให้ความสนใจ ในการนำนักเรียนเข้าวัดปฏิบัติธรรม คงจะช่วยลดปัญหานักเรียนเกเรได้มากทีเดียว
ขอฝากท่านทั้งหลายไว้ว่า สถาบันครอบครัว สถาบันโรงเรียน
มีความสำคัญในอันที่จะสร้างให้เยาวชนเป็นคนดีในสังคมได้ โดยมีสถาบันวัด
ให้ความสนับสนุน
ต้นไม้ ระวังเพลี้ยกินใบ
จิตใจต้องระวังอย่าให้ความชั่วเกาะกิน
ท่านทั้งหลาย ต้นหมากรากไม้ ต้องรดน้ำที่รากถึงจะได้ผลที่ยอด คนเราสมัยนี้ ไม่รู้เหตุการณ์ของชีวิต เลยไปรดน้ำที่ยอดต้นไม้หวังจะให้มันออกผลไวๆ ก็คงเป็นไปได้ยาก ฉะนั้น ความดีทำได้ยากต้องรดน้ำที่ราก คือ จิตใจ ใส่ปุ๋ยบำรุงรากไว้ รากฐานชีวิตจะมั่นคงเพราะถ้าจิตใจเราดี สิ่งทั้งหลายดีหมด
การเจริญกรรมฐาน เป็นการปลูกจิตให้เกิดสติปัญญา เกิดบุญกุศลเป็นผลงานของชีวิต ดังที่บอกเราใส่ปุ๋ยที่รากต้นไม้มันงอกงามแล้วก็จะผลิดอกออกผลให้ แต่ใช่ว่าจะหมดหน้าที่เพียงเท่านั้น ยังมีหน้าที่ต้องคอยระวังต่อไป เช่น มะม่วงออกช่อ ต้องคอยระวังอย่าให้เพลี้ยกินถ้าเพลี้ยกินมันออกลูกไม่ได้ ถ้าเป็นเรื่องของจิตใจ เพลี้ย ในที่นี้ หมายถึง ความชั่ว ต้องระวังอยู่เสมอ ต้นไม้ คือ จิตใจของเราถึงจะปลอดภัยถึงจะมีผลดีแก่ชีวิตของเราเอง
ฉะนั้น เมื่อมีโอกาสเช่นวันพระ ควรจะได้พากันเข้าวัดฟังธรรมบ้าง เจริญกรรมฐานบ้าง อย่างน้อยก็เป็นการประกันจิตของเราว่า ในรอบ ๗ วันนี้ ได้มีโอกาสทำให้จิตใจดีขึ้นสักวันหนึ่ง
ดี-ชั่ว อยู่ที่ตัวทำ
สูง-ต่ำ อยู่ที่ทำตัว
ดี-ชั่วประการใด มิใช่คนอื่นทำให้ แต่เราทำของเราเอง
เราทำตัวเราเอง บาปก็อยู่ที่ตัวเอง คนอื่นเขาไม่รู้เรื่อง
ไปโกรธว่า คนโน้นเขาด่า คนนี้เขาด่า กลับไปนี่กูจะเล่นงานมึง แต่ตนเองเล่นงานตนเองไปแล้วโดยไม่รู้ตัว นี่...! อ่านตัวไม่ออก บอกตัวไม่ได้ ใช้ตัวไม่เป็น
เพราะฉะนั้น การกระทำของชีวิตนี้จึงมีหลักฐานเหตุการณ์ของกฎแห่งกรรมเกิดขึ้นแก่ตัวเรา ถ้าเราแผ่เมตตา ศัตรูก็เป็นมิตรเราได้
คนที่เป็นคู่กรณี ที่เกลียดเราอิจฉาเรา ผูกพยาบาทเรา เราก็สามารถแผ่เมตตาให้เขาเป็นมิตรกับเรา เขาจะได้ช่วยเราทำงานต่อไป
รำวงก็ต้องมีกองเชียร์ มีฉิ่งมีฉาบมีกรับมีกลองด้วยกันทั้งนั้น ถ้าเราไม่มีกองเชียร์ขาดพวกพ้องพี่น้องแล้ว ไหนเลยเราจะทำงานอะไรได้เล่า
ขอฝากไว้ว่า กฎแห่งกรรมเกิดด้วยการกระทำของเราเอง ไม่ใช่คนอื่นทำให้แน่นอน
ได้แก่ตัวอาตมาหลายเรื่องเลย ดูสิฟ้าผ่าที่กุฏิเลย คนอยู่ในกุฏิก็เยอะ สายสีเขียวเข้ามา สายแดงเข้ามา ชนกันเปรี้ยงเลย จีวรไหม้หมดทั้งตัว ต้องปวดแสบปวดร้อนอยู่ ๖ เดือน หูตึงไป ๖ เดือน ใครพูดไม่ค่อยได้ยิน ต้องทรมานเพราะสาบานกับยายไว้ ไม่น่าจะเป็นไปมันก็เป็นได้
กลับ
